போர்ட் கிள்ளானில் நடந்த மிகப் பெரிய வெடிப்பு சம்பவம் எனது வாழ்க்கையின் உருமாற்றத்திற்கும் வெற்றிக்கும் வித்திட்டது: டத்தோஸ்ரீ ஜெயந்திரன்

கிள்ளான்:

போர்ட் கிள்ளானில் நடந்த மிகப் பெரிய வெடிப்பு சம்பவம் எனது வாழ்க்கையின் உருமாற்றத்திற்கும் வெற்றிக்கும் வித்திட்டது.

மேரிடைம் நெட்வொர்க் நிறுவனத்தின் தலைமை இயக்குநர் டத்தோஸ்ரீ ஆர். ஜெயேந்திரன் இதனை கூறினார்.

கடந்த 1980ஆம் ஆண்டு ஜூன் 6ஆம் தேதி அதிகாலையில் ரசாயனங்கள், உரங்கள் நிறைந்த தெற்கு துறைமுக கிடங்கில் தீ விபத்து ஏற்பட்டது.

இதன் விளைவாக ஏற்பட்ட ரசாயன எரிப்பு, அன்றிரவு சுமார் 3,000 குடியிருப்பாளர்களை அவர்களின் வீடுகளில் இருந்து அவசரமாக வெளியேற்ற வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது.

அப்போது எனக்கு 5 வயது தான். என் பெற்றோர் எங்கள் குடியிருப்பில் இருந்து அவசரமாக வெளியே வந்து, என் சகோதரனையும் என்னையும் சுமந்து சென்றது எனக்கு நினைவிருக்கிறது.

அந்த இரவின் பயம் இன்னும் தெளிவாகத் தெரியவில்லை.

எரியும் ரசாயனங்களின் கடுமையான துர்நாற்றம், அடர்ந்த புகை, ஓடும் அண்டை வீட்டாரின் குழப்பம் ஆகியவை நீடித்த தோற்றத்தை ஏற்படுத்தியது. நாங்கள் எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டோம்.

அதன் பின் நாங்கள், எங்கள் வாழ்க்கையின் பெரும்பகுதியை கிள்ளானில் கழித்தோம். நான் துறைமுகத்தில் இருந்தேன்.

இன்று, அவர் 23 ஆண்டுகளாக வளர்ந்த துறைமுகத்தின் மையப் பகுதியாக இருக்கும் ஒரு கப்பல் ஆதரவு வணிகத்தை நடத்தி வருகிறேன்.

துறைமுக தளவாடங்களின் கடினமான, பெரும்பாலும் காணப்படாத உலகில் வேரூன்றியுள்ளது.

கப்பல்கள் குறைந்த தாமதங்கள், குறைந்த செலவுகளுடன் கப்பல்களை நிறுத்துதல், பொருட்களை இறக்கும் நடவடிக்கை, கப்பல்கள் மீண்டும் கடலுக்குத் திரும்புவதை உறுதி செய்வது எங்களது பணியாகும்.

பண்டார் போட்டனிக்கில் எனது அலுவலகம் உள்ளது. இந்த அலுவலகத்தில் உள்ள எனது அறை பல நினைவுகளால் நிரம்பியுள்ளது. 

குறிப்பாக  மறைந்த தந்தையின் படத்திற்கு மாலையால் அணிந்திருப்பதை காட்டுவதுடன், 

அதே நேரத்தில் எனது 11 வயது மகளின் வண்ணமயமான வரைபடங்கள், புகைப்படங்கள் இங்கு படங்களாக வைத்துள்ளேன் என்று அவர் கூறினார்.

16 வயதில் பள்ளியை விட்டு வெளியேறி, ஒரு சரக்கு நிறுவனத்தில் டெஸ்பாட்ச் பையனாக பணி புரிந்தேன்.

காகித வேலைகள், துறைமுக ஓட்டங்கள்,  நீண்ட நேரங்கள் நிறைந்த ஒரு கடினமான, திரைக்குப் பின்னால் இருக்கும் உலகம். அது கவர்ச்சிகரமானதாக இல்லை.

ஆனால் அதுதான் எனது முதல் வேலை வாழ்க்கையின் உண்மையான சுவை.

அப்போது எனக்கு வாகனம் ஓட்ட முடியவில்லை. அதனால் என் தந்தை கப்பலில் இருந்து எனக்கு ஒரு மிதிவண்டியை வாங்கித் தந்தார். அது ஒரு கூடையுடன் கூடிய ஒரு நல்ல மிதிவண்டி.

அந்த மிதிவண்டியுடன் ஒரு நாளைக்கு 28 கிலோமீட்டர் தூரம் கடுமையாகப் பயணித்து, வடக்கு துறைமுகத்தில் உள்ள அலுவலகத்திலிருந்து விலைப்பட்டியல்களைச் சேகரித்து, போர்ட் கிள்ளானைச் சுற்றியுள்ள வாடிக்கையாளர்களுக்கு வழங்குவேன்.

அது கடினமான வேலையாக இருந்தாலும் அதை மழை அல்லது வெயில் பாரமல் செய்தேன்.

இரண்டு ஆண்டுகள் டெஸ்பாட்ச் பையனாக இருந்த பிறகு, கிள்ளான ஒரு கூரியர் நிறுவனத்தில் வேலை கிடைத்தது. 

அவரை நம்பிய ஒரு முதலாளியுடன், மோட்டார் சைக்கிள் உரிமம் பெறுவதற்கு போதுமான அளவு சேமித்து வைத்தார்.

மேலும் மோட்டார் சைக்கிளுக்கான முதல் கடனும் அப்போது தான் பெற்றேன்.

குறிப்பாக இனி ஒவ்வொரு நாளும் 28 கிலோமீட்டர் சைக்கிள் ஓட்ட வேண்டியதில்லை என்று அவர் கூறினார்.

அதன் பின்னர் அவர் கப்பல் நிறுவனமான குட்ராட்டில் ஒரு கப்பல் முகவராகச் சேர்ந்தார்.

துறைமுக நடவடிக்கைகளின் கடினமான உலகில் தலைசிறந்து விளங்கினார். 

அவரது பொறுப்புகளில் சுங்க அனுமதி, துறைமுக ஆவணங்கள், குழு ஏற்பாடுகள், பல துறைமுக அதிகாரிகளுடன் ஒருங்கிணைப்பு ஆகியவை அடங்கும்.

மேலும் பெரும்பாலான வேலை நேரங்களுக்குப் பிறகு தங்கி, ஆவணங்களைப் படித்து, அனுபவமிக்க முகவர்கள் கடினமான சூழ்நிலைகளை எவ்வாறு நிர்வகித்தனர் என்பதைக் கவனித்தேன்.

காலப்போக்கில் துறைமுகத்தின் விதிகள், நடைமுறைகள், பேசப்படாத குறியீடுகள் கற்றுக்கொண்டேன்.

 கேப்டன்கள்,  துறைமுக அதிகாரிகளின் நம்பிக்கையைப் பெற்றேன்.

என்னைக் கவனித்துக்கொண்ட தலைவர் டத்தோ ஹாஜி அஷ்ரஃப் ஹசன் எம். அபு பக்கருக்கு நான் குறிப்பாக நன்றியுள்ளவனாக இருக்கிறேன் என்று அவர் கூறினார்.

காலப்போக்கில் எனது பெயர் கப்பல் வட்டாரங்களில் நன்கு அறியப்பட்டது.

நம்பகத்தன்மை, விரைவான சிந்தனை, விஷயங்களைச் செய்து முடிக்கும் திறன் ஆகியவற்றிற்கான எனது நற்பெயர் ஒரு மதிப்புமிக்க சொத்தாக மாற்றியது.  

இதை தொடர்ந்து  ஒரு துணிச்சலான முடிவை எடுத்து, எனது வழிகாட்டியும் கூட்டாளியுமான முகமது பாஷா பாஸ்கரனுடன் ஒரு கப்பல் நிறுவனத்தைத் தொடங்கினேன். 

நான் ஏன் சொந்தமாக ஏதாவது ஒன்றை உருவாக்கக்கூடாது என்று நினைத்தேன்?

2002 ஆம் ஆண்டில் அந்த நம்பிக்கையின் பாய்ச்சல் ஒரு புதிய அத்தியாயத்தின் தொடக்கத்தைக் குறிக்கும், அது லட்சியத்தில் மட்டுமல்ல, மீள்தன்மையிலும் நங்கூரமிட்டது.

இப்போது எனது நிறுவனம் மலேசியா, வடக்கு சுமத்ரா, புருணை, சிங்கப்பூர், ஐக்கிய அரபு எமிரேட்ஸ் முழுவதும் அலுவலகங்களைக் கொண்டுள்ளன.

ஆனால், தினமும் அதிகாலை 4 மணிக்கு எனது நாளை தொடங்கி எனது பணிகளை துரிதமாக மேற்கோள்வேன்.

மெதுவாகச் செல்லும் திட்டம் எதுவும் இல்லை. கடின உழைப்பு என்னை  இங்கு கொண்டு வந்தது. இதை நான் இப்போது நிறுத்தப் போவதில்லை. 

இன்று நான் போர்ட் கிள்ளானில் இருக்கிறேன்.

எனது வாழ்க்கையில்  எல்லாம் தொடங்கிய நகரம் இது தான். இங்கு தான் நான் சாதித்து வருகிறேன் என்று டத்தோஸ்ரீ ஜெயந்திரன் கூறினார்.

- பார்த்திபன் நாகராஜன்