தேசிய திரைப்பட ஆளுமை டான்ஸ்ரீ எல். கிருஷ்ணன் காலமானார்

பேங்காக்: 

மலாய் திரைப்படத் துறையின் ஆரம்பகால வளர்ச்சிக்கு பெரும் பங்களிப்பு செய்தவரும், தேசிய திரைப்பட ஆளுமையும், 2016ஆம் ஆண்டுக்கான மெர்டேகா விருது பெற்றவருமான டான்ஸ்ரீ எல். கிருஷ்ணன், தாய்லாந்தின் சியாங் மாய் நகரில் நேற்று தனது 104ஆவது வயதில் காலமானார்.

அவரது மரணத்தை மலேசிய தேசிய திரைப்பட மேம்பாட்டுக் கழகத்தின் (ஃபினாஸ்) தலைமைச் செயல் அதிகாரி அஸ்மிர் சைஃபுதீன் முத்தலிப் உறுதிப்படுத்தினார்.

இந்தத் தகவலை மலேசிய மூத்த கலைஞர்கள் சங்கம் (யாயாசான் ஆர்டிஸ் வெட்டரன் மலேசியா) தனக்குத் தெரிவித்ததாகவும், கிருஷ்ணன் முதுமை காரணமாக உள்ளூர் நேரப்படி பிற்பகல் 2.15 மணிக்குக் காலமானார் என்றும் அஸ்மிர் கூறினார்.

"தாய்லாந்து நாட்டைச் சேர்ந்த தனது மனைவியை மணந்த பிறகு, அவர் நீண்ட காலமாக தாய்லாந்தில் வசித்து வந்தார். இறுதிச் சடங்குகளுக்கான ஏற்பாடுகள் தற்போது நடைபெற்று வருகின்றன," என்று அவர் தெரிவித்தார்.

கிருஷ்ணனின் மகன், 43 வயதான லெர்சாக் சையானுவோங், தனது தந்தையின் உடல் சியாங் மாய், ஹாங் டோங்கில் உள்ள வாட் சான் பா சாக் வொராராய் பௌத்தக் கோயிலில் ஞாயிற்றுக்கிழமை வரை மூன்று நாட்களுக்கு இறுதிச் சடங்குகளுக்காக வைக்கப்படும் என்று கூறினார். திங்கட்கிழமை அங்கு தகனம் செய்யப்படும் என்றும் அவர் தெரிவித்தார்.

கிருஷ்ணனுக்கு மனைவி ஜருனி புவாங்தோங், மகன் லெர்சாக், மகள் நரிசாரா ஹன்சோனபோட் ஆகியோர் உள்ளனர்.

நாட்டின் நவீன திரைப்படத் துறைக்கு அடித்தளமிட்டதற்காக, கிருஷ்ணன் 2016 ஆம் ஆண்டுக்கான மெர்டேகா விருதை, 'கல்வி, சமூகத்திற்கான சிறந்த பங்களிப்பு' பிரிவில் பெற்றார்.

அவரது திரைத்துறை தொழில் வாழ்க்கை சிங்கப்பூரில் உள்ள ஷா ஸ்டுடியோவில் தொடங்கியது.

1922-ல் இந்தியாவின் மெட்ராஸில் பிறந்து, பினாங்கில் வளர்ந்த கிருஷ்ணன், இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு திரைப்படத் துறையில் தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். பின்னர் 1949-ல் சிங்கப்பூருக்குச் சென்று ஷா ஸ்டுடியோவில் திரைப்பட இயக்குநராகப் பணியாற்றினார்.

ஷா பிரதர்ஸில், ராம்லியின் தொழில் வளர்ச்சிக்கு அவர் ஒரு முக்கியப் பங்காற்றினார். மேலும், மறைந்த மரியா மெனாடோ, மறைந்த காஸ்மா பூட்டி, மறைந்த முஸ்தபா மாரூஃப் உள்ளிட்ட அக்காலத்தின் முக்கியத் திரைப்பட ஆளுமைகளுடன் இணைந்து பணியாற்றினார்.

தனது தொழில் வாழ்க்கை முழுவதும், கிருஷ்ணன் 30-க்கும் மேற்பட்ட திரைப்படங்களை இயக்கியுள்ளார். அவற்றில் பி. ரம்லியின் படங்களான பக்தி, தக்தீர் இலாஹி (இரண்டும் 1950), பெங்கிடுபன் (1951),  அந்தரா சென்யும் டான் டாங்கிஸ் (1952) ஆகியவையும் அடங்கும்.

அவர் ஓராங் லிச்சின் (1957), ஓராங் மின்யாக் (1958), செரங்கன் ஓராங் மின்யாக் (1959) ஆகிய படங்களின் மூலம் திகில் வகையையும் ஆராய்ந்தார். 

அதே நேரத்தில், பாடல், நடனம், நாடகம் ஆகிய சூத்திரங்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட திரைப்படங்களைத் தயாரித்தார், அவை அக்காலத்தில் பார்வையாளர்களால் நன்கு வரவேற்கப்பட்டன.

சிங்கப்பூரில் 11 ஆண்டுகள் கழித்த பிறகு, கிருஷ்ணன் கோலாலம்பூரில் உள்ள மெர்டேகா ஸ்டுடியோவில் தனது தொழில் வாழ்க்கையைத் தொடர்ந்தார். மலேசியா உருவான ஆரம்ப ஆண்டுகளில் சமூகத்தின் வாழ்க்கையையும் அபிலாஷைகளையும் பிரதிபலிக்கும் பல திரைப்படங்களைத் தயாரித்தார்.

மெர்டேகா ஸ்டுடியோவில் அவரது பணியும் பங்களிப்புகளும் ஃபினாஸ் நிறுவப்படுவதற்கு வழிவகுக்க உதவின. உள்ளூர் திரைப்படத் துறைக்கு அவர் ஆற்றிய பங்களிப்புகளை அங்கீகரிக்கும் வகையில், அசல் மெர்டேகா ஸ்டுடியோ வளாகம் இப்போது ஃபினாஸால் பாதுகாக்கப்பட்டு வருகிறது.

அவர் 1970-ல் கயா ஃபிலிம் பெர்ஹாட், 1980-ல் கயா மியூசிக் ஸ்டுடியோவை நிறுவியதுடன், உள்ளூர் திரைப்படத் துறைக்கான தொழில்நுட்ப வசதிகளை மேம்படுத்துவதிலும் ஈடுபட்டார்.

1982-ல் நாட்டின் முதல் திரைப்பட வண்ண ஆய்வகத்தை நிறுவிய அவர், 1984-ல் கேத்தே ஆர்கனைசேஷன் மலேசியாவின் தலைவராக நியமிக்கப்பட்டார்.

தனது தொழில் வாழ்க்கை முழுவதும், கிருஷ்ணன் 1995-ல் பி. ரம்லீ விருது, 1996-ல் மலாய் திரைப்படத் துறையின் முன்னோடிக்கான மலாய் சினிமா கேலரி விருது உட்பட பல விருதுகளையும் அங்கீகாரங்களையும் பெற்றார்.

மேலும் அவர் பாங்லிமா ஜசா நேகாரா (2003), சர்வதேச தமிழ் திரைப்பட விருது (வாழ்நாள் சாதனையாளர் விருது, 2003), பாங்லிமா சேத்தியா மகோடா (2011), செரி தெமாசெக் விருது (2011), மலேசிய திரைப்பட ஆளுமை விருது ஆண்டு 3 (2011), மலேசிய திரைப்பட ஆளுமை விருது 2011 (2014), தென்னிந்திய ஒளிப்பதிவு விருது (2015) உட்பட பல்வேறு பட்டங்களையும் விருதுகளையும் பெற்றுள்ளார்.

- பார்த்திபன் நாகராஜன்